EpiMedDat
The Open Data Collection for Historical Epidemics and Medieval Diseases

Property:Text original

From EpiMedDat
Showing 20 pages using this property.
0–9
En cest an vraiement, fut grant planté de blefz et de vins, et très grande mortalité de gens tant en Languedoc, en Thoulouse, en Caours, en Avignon, en Gascoigne, et comme en France et ailleurs. Et commencha ceste mortalité environ la Penthecouste, et dura environ la saint Andrieu ensuivant.  +
Eodem anno mense Mai gelu intolerabile vineas omnes in partibus Almanie. Tantum destruxit, quod post vindemia luxit. In Burgundia vero et in Francia et Campania, ubi tempore vindemie pertransivi, non tantum dampnum factum fuisse conspeci. Aliam autem plagam Deus hoc anno eisdem terris intulit, quia mortalitatis pestilencia plurimos homines tunc percussit. Parysius namque infra tres menses estivales in hospitali regis, quod ante monasterium beate virginis in kathedrali ecclesia situm est, quod dolenter refero, sedecim milia hominum sunt mortua et in cimiterio innocentum sepulta, me etenim in ipso hospitali existente et compassivo animo contuente. Tot sunt in brevi mortui, quod vix erant tot, qui hos tollerent et ad tumulum deportarent.  +
Ludwicus imperator [...] contra Iohannem Bohemorum regem et Heinricum ducem Bawarie [...] intravit Bawarie. In ascensu eandem terram atrocibus incendiis et rapinis conturbavit. Pestilentia hominum facta est magna.  +
Pestilentia hominum et facta est magna.  +
Noch gotis geburte tusent jar driehundirt jar in deme sechs unde drißigistime jare da vil daz volk von Cranchfelt, der was nun unde achzig, die storbin da tot.  +
Item, circa annum domini MCCCXXXVIII venerunt locuste maxime multitudinis [...]. Subsequentibus vero nostris temporibus aliquando pestilencia, aliquando fames fuerut.  +
Tempore autem Ludovici de Bavaria et Benedicti papa XII, anno Domini MCCCXXXXVIII [recte: 1339] fames vel rabies per universum orbis circulum subito supervenit, et nullus locus vel patria fuit exempta quod talis rabiem famis non gustaret, taliter quod omnes secte pro rabie famis, ut possent vivere, suos antiquos ordines corruperunt. Sic etiam in multis locis, pro bladi superflua caritudine, data est licentia Christianis quod in quadragesima illius pessimi anni, quod libere carnibus uterentur. Nam in omni loco terrarum mensura frumenti, que XX vel XXX solidos valere solebat, in librarum numero supervenit, et tanta famis rabies supervenit in omni loco terrarum, quod multas radices ignotas causa rabiei pro commestione fodiebant, quas olym porci et animalia evitabant. Et hoc vidi et propter hoc testimonium perhibeo veritati. Canes quoque et equi, pro fame, et multa animalia perierunt, quoniam sui patrones pro se ipsis non habebant. Multi enim fame pro verecundia moriuntur, nam ante comedebant herbas et radices pro paupertate, quam ad sui vicini misericordiam pervenire; unde, pro cibo inconsueto, annichilatis eorum viribus, velud pecudes moriuntur. Quam famis rabiem Dei iustam sententiam possumus appellare. Tunc enim corda dumtaxat aliquorum non ad pietatem Christi sed pro avaritia magis in crudelitate manebant, parum curando de Dei amore ac pro sui caritate  +
Hoc eciam tempore in quadragesima in Kleggow pestilencia hominum grandis et satis prevalida orta est, ita quod citra Tuͥengen et Keiserstůl et Klingnow certatim morerentur et multi periculose infirmarentur.  +
Ipso anno fuit penuria, & morbus magnus; nam Florentiae mortui sunt viginti milia hominum..  +
Hoc eciam tempore in quadragesima in Kleggow pestilencia hominum grandis et satis prevalida orta est, ita quod citra Tuͥengen et Keiserstůl et Klingnow certatim morerentur et multi periculose infirmarentur.  +
Tunc dicto anno fuit magna mortalitas pecudum et eciam hominum et in partibus Tusciae et Florentiae passi sunt diem extremum ultra tria milia personarum.  +
Che incontanente cominciò grande mortalità, che quale si ponea malato, quasi nullo ne scampava; e morinne più che il sesto di cittadini pure de' migliori e più cari, maschi e femmine, che non rimase famiglia ch'alcuno non ne morisse, e dove due o ttre e più; e durò quella pestilenzia infino al verno vegnente. E più di XVm corpi tra maschi e femmine e fanciulli se ne sepellirono pure nella città, onde la città era tutta piena di pianto e di dolore, e non si intendea apena ad altro, ch'a sopellire morti. E però si fece ordine che come il morto fosse recato alla chiesa la gente si partisse; che prima stavan tanto che si facea l'asequio, e a tali la predicta con solenni uffici a' maggiorenti; e ordinossi che non andasse banditore per morti. In contado non fu sì grande la mortalita, ma pure ne morirono assai. Con essa pistolenza seguì la fame e il caro, agiunta a quello dell' anno passato; che con tutto lo scemo di morti valse lo staio del grano più di soldi XXX, e più sarebbe assai valuto, se non che 'l Comune ne fece provedenza di farne venire di pelago [...] [p. 227] Per questa mortalità, a dì XVIII di giugno, per consiglio del vescovo e di religiosi si fece in Firenze generale processione, ove furono quasi tutti i cittadini sani maschi e femmine col corpo di Cristo ch'è a Santo Ambruogio, e con esso s'andò per tutta la terra infino a ora di nona, con più di CL torchi accesi  +
Eodem millesimo de mense junii et julii. Maxima pestis mortalitas fuit in civitate Florentie districtu, qua mortui sunt circa XVIm homines et mulieres; et similis casus accidit in Romandiola  +
Kom upp elldr i Heklufelli med oari oc osku falli oc eyddwz margar bygdir. Myrkr svo mikit um daga, sem um nætr a vetr.  +
Snio vetr sva micill fyrir sunnan land at engi vissi dæmi til annars þviliks. lagði a fyrir vetr ok helltz til sumars ok fylgði fiar fellir micill allz háttar. Elldz vpp quama inn setta í Heklu felli einni nótt eptir festum Dunstani. með sva miklu myrkri af ósku fallinu at í sumum stóðum fra dagmalum til nóns sa ekki skrím vti helldr enn menn væri blindir. ok var þo mikit myrkr allan daginn ok marga aðra siðan tok askan i aukla undir Eyia fióllum. ok fylgði naut fellir micill. annarr elldr var vppi í Hnappar vallar iókli. hinn priði i Herði breið yfir Fliotzdals heraði ok voru allir jafnsnemma vppi.  +
Ellz upp kuama i Heklu felli med myklu sanndfalli ok sua storum brestum at biorgum laust saman i elldinum at naliga heyrdi um allt land sua uar ok dimt medan sanndfallid stod mest yfir. at eigi uar bok liost i kirkium þeim er næst stodu uppkuamu ellzins. hallæri mikid. mikill fiarfellir bædi sauda ok nauta sua at midil fardaga ok Peturs messo fiell at eins fyrir Skalhollti lxxx nauta.  +
Þa kom vpp elldr j Heklufelle med sua miklu sannfalle at fenadr do af vm varit. ok saudfe ok nautfenadr do mest vm Rangar vollu. ok eydde naligha .v. reppa. ok vidara. annarstadar do naut manna af sandinum.  +
ellds vpp kuoma jn vj j Reklu felli med suo storum dynkium at landit skalf allt suo at j fiarlægum stodvm og hierudum hristis skiar æ husvm sem fyrir vindi hvossvm vm langa tima og var þa kyrt vedur. myrkr var svo micit af oskv falli j nalægum hiervdvm at lios brann j hvsvm vm daga. þetta var fyrir Vrbanus messo vj nottvm. af þessv osku falli do micill hluti naut fiar fyrir svnnan land svo at marger menn vrdu snavder at kuikfie og gengu yr husvm fra eignvm og jordum [sijnum]. eyddvst marger bæer vm Skalhollts sueit og Rang ar vollu og nockrer austar.  +
elldz vppkuoma i Heklu felli .vj. drottins dagin næsta eptir [skírdagr]. med sua miklum fædæmum ok ausku falli at eyduz margar sueitir þar i nændir ok myrkr sua mikit enn fyrsta dag vti sem þa er suartazst er i husum a hævetri vm nætr. dunur vm allt land sem hiæ væri auskufall vm Borgar fiord ok Skaga sua ad fenadr fell af ok hueruetna þar i milli. menn foru til fiallzins þar sem vpp varpit var ok heyrdiz þeim sem biargi storu væri kastat innan vm fiallit. þeim synduzst fuglar fliuga i elldinum bædi smair ok storir med ymsum lætum. hugdu menn vera sælir. huitasalt sua mikit læ þar vm huerfis opnuna at klyfia mætti hesta af ok brennu steini.  +
In nel 1341 fu in Pisa mortalità grande di giovani e ricchi e valenti e vi [fu] in prima grande fame; e al colmo d'ogni male a dì 22 di dicembre morì lo conte Fazio del quale menò grande duolo Pisa e tutta Toscana e ciascuno lo pianse come se fusse suo padre o suo unigenito figluolo, e fune bene da dolere chè, al parere d'ognuno, lui ebbe ogni bontà sensa alcuna malvagità.  +
Cookies help us deliver our services. By using our services, you agree to our use of cookies.