EpiMedDat
The Open Data Collection for Historical Epidemics and Medieval Diseases

Property:Text original

From EpiMedDat
Showing 20 pages using this property.
0–9
Do men zalte 1316 jor, do galt ein viertel rocken zu Strosburg 30 sol. und in dem lande lib. d. diese türunge verzoch sich untz in das ander jor. und von der türunge und bresten kam ein grosser sterbotte, das der spittel wart us der stat gesetzet, also vor bi den sterbotten geschriben stet.  +
magna fames erat et pestilentia grandis boum et pecorum.  +
In nulla autem praedictarum partium erat locus, in quo tempus esset tollerabilius, quam in civitate Lubicensi, in qua modius siliginis solvebat sex solidos et citra, modius ordei 3 solidos, avenae duos solidos. Et non solum isto anno, sed annis pluribus ante solvebat annona in partibus Slaviae et Holtzatiae et partibus aliss vicinis circa pretium praenotatum. Propter hanc karistiam, quae ante et post duravit fere 15 annis, et propter hominum seditiones et pestilentias eo tempore perierunt et depauperati sunt multi divites et potentes.  +
Anno Domini Millesimo CCCXIX. & duobus praeteritis Annis mirandum quidem accidit atque stupendum, Mortalitas videlicet tam immensa per totum fere Mundum; sed in Provincia Romandiolae acerbior, quod multi Terrae gentibus pauperatae caruerunt Ecclesiasticam sepulturam.  +
De concordia inter Johannem, regem Bohemie, et suos nobiles facta et de fame maxima et pestilencia inaudita. [...] nam tali durante discordia nimia famis prevaluit miseria, ita quod infra unius anni spacium, ut experimento didici, in porta Scedelicensi triginta milia hominum sunt sepulta. Consimilis quoque pestilencia in omnibus civitatibus, oppidis et villis exstitit et in universa terra. In omnibus locis fovee fodiebantur, que mortuorum cadaveribus replebantur.  +
Sed et indignacio et ira Dei descendit super Boemos propter peccata populi, ut creditur, et facta est pestilencia et mortalitas hominum pregravida, et mortua sunt multa milia hominum, facteque sunt fovce magne et profunde ad capienda corpora hominum moriencium pre nimia fame, et eciam pestilencia percussi. [...] Cum ergo multa mala longo iam tempore invaluissent et homines thabefacti de omni consolacione desperarent, quia omnes modi concordie fuerunt refutati, et fames ac pestilencia eos absque misericordia affligerent incessanter, clamaverunt ad Dominum omnes unanimiter, magni et parvi, clerici et layci, ut tantis malis finem imponere dignaretur.  +
Toe же зимы [6826] бысть моръ въ Tвepи нa люди.  +
Al tempo della mortalità morì Folco Lombardi da Lucca e sepolto in S.  +
Var mikið hallæri um veturinn og veður ofsahörð og lágu við hafísar.  +
дopoгo. мopъ.  +
MCCCXX Hic cessauit caristia magna et strages, qua precedentibus tribus annis homines multi in valescente fame et pestilencia magna quasi in vniuersa terra mortui sunt et precipue in Flandria, in Boemia, in monte Kettero a festo natiuitatis Christi usque pentecostes XV milia wlgi solummodo mortui sunt exceptis dinitibus et mediocribus, quorum multi fame et pestilencia perierunt.  +
Того же лѣта [6829] моръ [б]ы(с)[ть] на люди и на кони.  +
Gran mortalità di bovi e bestie bovine ne l'episcopato di Parma masime al piano e per tutta Lombardia.  +
Sub hac et aliarum perturbationum ingruentia conventus totus exivit de claustro relinquens opidum, et venit ad nostram mansionem apud Dungh, iuxta abbatem Adam ibidem moram facientem. Ubi cum continue moraretur per menses ferme 14, plures ex nostris dominis et confratribus propter aeris inconvenientiam egrotabant. Inter quos prior Geimarus vir laudabilis ibidem obiit.  +
En cest an [1323], en la saison d’esté, par le royaulme de France et especiaulment à Paris, fut si grant multitude de gens maladez, et tant en moururent, que chacun en estoit esbahy  +
ma da un altro lato messer lo infante e tutta la sua oste furono colti da tante malattie ch’e’vi perdettero una gran parte dei combattenti, e l’infante stesso se ne trovò malissimo, e fu in gran pericolo di morire, se non fossero state le sollecitudini di madonna l’infanta; per la qual cosa debbe dirsi debitore a Dio e a lei della ricuperata salute. Ma intanto nè medico, nè altro uomo potette persuadere a messer lo infante, quantunque malato, di staccarsi dall‘ assedio; all‘ incontro più volte colla febbre addosso vestiva gli arnesi di guerra e menava i suoi alla pugna.  +
Nel detto anno MCCCXXIII, a l’uscità d’agosto e a l’entrar di settembre, fu uno vento a favognano, per lo quale amalorono di freddo con alquanti dì con febbre e dolore di testa la maggiore parte degli uomini e de le femmine in Firenze: e questa pestilenza fu generale per tutte le città d’Italia, ma poca gente ne morì; ma in Francia ne morirono assai.  +
Nel detto anno [1323] e del mese d’agosto e di settembre fu una infermità quasi generale di [p. 134] freddo, ed alquanti pigliava loro la febbre, e perdeano l’appetito, ed alquanti ne morieno, cioè vecchi e vecchie, e fu la detta malattia quasi in tutta Italia, e come venne mezzo ottobre restò.  +
[[File:1323-08-05-Damascus.jpg|frameless|right|400px]]  +
Dum enim noster et ecclesie Romane favente Domino felix exercitus civitatem Mediolanensem intra burgos pre foribus, sicut nostis, cum gente vestra, quam devote ac liberaliter transmisitis, duriter obsideret, quia stipendiariorum Theutonicorum quedam proditrix multitudo transfugit ad hostes et superveniente postmodum intemperie aeris estivalis idem exercitus morbescebat.  +
Cookies help us deliver our services. By using our services, you agree to our use of cookies.