Viterbo
From EpiMedDat
In Viterbo, a total of 1 epidemic events are known so far. It is a place in Italy in Italy. The coordinates are 42° 25' 7.00" N, 12° 6' 15.00" E.
Map of Viterbo
Table
| Disease | DateStart date of the disease. | SummarySummary of the disease event | OriginalOriginal text | TranslationEnglish translation of the text | ReferenceReference(s) to literature | Reference translationReference(s) to the translation |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1383-08-21-Florence | 21 August 1383 JL | Letter from Coluccio Salutati to Antonio di Ser Chello, in which he criticises the medical theories of the plague, such as that the air is the cause of the plague. He cites examples from Pisa and Viterbo. He also gives data on mortality. | Sed pestis, inquiunt, unicum remedium est de loco infecto ad salubriorem aerem se transferre, que dementia est ab aere non fugere venenoso? Leditur venenis, non alitur, humana natura; (p. 89) hoc medici consulunt, philosophi tenent et certior omni ratione experientia clare docet. Paucos enim ex fugientibus secundum numerum mori, multos vero ex remanentibus videmus extingui, ut cum ex fugientibus vix de centum unus expiret, de stantibus in patria pene quarta aut quinta pars, si recte computaveris, absumatur. Hec sunt fere que dicitis; hec in tanti erroris excusationem, imo iustificationem, si bene concipimus, allegatis. Sed de aere paucis expediam. Si venenosus est, cur non occidit omnes? Sed dices: aptior est unius quam alterius natura tales impressiones accipere. Fateor; venenum autem nullius homini complexioni dicitur convenire, ut saltem, licet non occidat, sensibilie tamen afferat nocumentum. Multos tamen hic videmus hoc tempore non solum non mori, sed nec quidem etiam leviter infirmari. An forsan aliquis hominum nactus est turdorum naturam, quibus napellus suavissimus cibus est, qui ceteros animantes extinguit? Sed esto, venenum sit; non est tamen, ut sensus admonent, adeo violentum quin de multis plurimos non relinquat. Hanc autem fugam, dices, medici consulunt. [...] (p. 90) hi demum, quibus quid et quantum credi debeat et de se patet et experientia quotidiana demonstrat, ne parum multa scire videantur, pestilentie, quam Dei iudicium constat esse, remedium fugam dicunt. Nam quid de philosophis asseram, quorium iudicium solet a physicis in his que medicinam respiciunt communiter reprobari, et qui, etsi pungentibus rationibus aliquid astruant, cogunt id quod affirmant credere potius quam ostendant? Vellem autem unus de medicorum aut philosophorum grege doceret cure in eadem vicinia, ex una domo tot educantur funera quot sint ibi viventes, ex contigua vero nec unius moriatur; cur in illa senes deficiant, in altera pueri; hec masculos, illa mulieres amittat; hec, si quid de complexionibus scire possumus, robustiores perdat, debilioribus reservatis; et denique, quod ante omnia interrogari debuit, quid aerem inficiat et corrumpabat? Et si venti, si paludes, si neglecat cadavera vel aliud quippiam, cur in eadem regione pestiferis his pariter obnoxia, non omnes urbes simul, sed nunc ista, nunc illa de vicinitatis ratione vexetur? Cur extra muros civitatis nostre, quod hoc tempore vidimus, usque in ianuas pestis illas sevierit et intra menia nullus penitus egrotaret? Cur Pisana civitatis inceperit intra menia laborare, cum extra portas ubquie salubriter viveretur? An muro separatur aer salutifer ab infecto? An forsan potest obiectu murorum mors (p. 91) imminens aut pestis veniens arceri? Sed vidi et ego, cum tempore felicis recordationis Urbani quinti curia romana Viterbii tenertur, pestem maximam solum inter curiales et forenses terribiliter debacchari; que quidem ad tria milia virorum absumpsit, cum interea nullus civis cuiuscunque foret etatis et sexus penitus egrotaret. | Template:TN | Template:Coluccio Salutati 1891-1905, vol. 2, pp. 88–91 | None |
